Međunarodni dan žena koji se obeležava 8. marta je dan kada se akcenat stavlja na borbu žena za ravnopravnost, a ujedno je i prilika da se govori o tome kakav je položaj žena danas i da li su još uvek u podređenom položaju.
Bar bi tako trebalo… U praksi, ovog dana se sve manje govori o pravima žena i diskriminaciji nad njima, a sve više se pažnja posvećuje poklonima koji se dobijaju od strane muškog pola.
Ovim člankom želimo da se pozabavimo jednom posebno osetljivom temom i ukažemo na položaj žena sa invaliditetom koje su i dalje najmanje dvostruko diskriminisane. Diskriminisane su po osnovu pola i po osnovu invaliditeta, što ih čini jednom od najmarginalizovanijih i najugroženijih kategorija stanovništva.
Žene sa invaliditetom čine čak 58% osoba sa invaliditetom, a ujedno su siromašnije i u težem položaju u odnosu na muškarce sa invaliditetom.
Žene sa invaliditetom su manje vidljive u društvu i njihove potrebe su znatno manje prepoznate. Više su izložene stereotipima i predrasudama u odnosu na muškarce. Čak i same porodice ne umeju u potpunosti da prepoznaju ni njihove potrebe, ni prava ni mogućnosti. Ženama sa invaliditetom često se prilepljuju etikete da su nesposobne, slabe, da zavise od drugih, da ne mogu biti roditelji i slično.
Sve ovo proizilazi iz činjenice da je među ženama, naročito sa urođenim i telesnim invaliditetom, mnogo manje onih koje su završile osnovnu i srednju školu, kao i fakultet u odnosu na muškarce. Zbog toga mnogo teže dolaze do posla, a kada se zaposle, manje su plaćeni u odnosu na muškarce i imaju manju mogućnost da napreduju do viših pozicija. Kada se pogledaju čak i organizacije osoba sa invaliditetom, jako je malo žena na rukovodećim pozicijama, kao i u organima odlučivanja. Jedan od razloga je i nedostatak obrazovanja, ali mnogo više nedostatak samopouzdanja.
Žene na Balkanu su i dalje izložene stereotipima i diskriminaciji, a žene sa invaliditetom još više. U ruralnim sredinama je naročito težak položaj, jer se i dalje ženska deca vaspitavaju u tradicionalnim, patrijarhalnim vrednostima.
Žene sa invaliditetom izloženije su zanemarivanju i psihičkom i fizičkom nasilju, a nisu dovoljno osnažene da isto prijave ili da napuste sredinu u kojoj su zlostavljane.
Predrasude, stereotipi kojima su izložene, odosno diskriminacija, dovode do toga da im se oduzimaju ljudska prava i time dovode u položaj da su manje vredne i podređene.
Jedna od čestih predrasuda je da žena sa invaliditetom ne može postati mama, ili ukoliko se sazna da je u drugom stanju, da ne može sama da brine o detetu. Pored predrasuda sredine, trudnice sa telesnim oštećenjem suočavaju se i sa fizičkom nepristupačnošću ginekoloških ambulanti i porodilišta.
Kako bi se ukazalo na probleme žena sa invaliditetom i preduzimale akcije za poboljšanje položaja, u Smederevu je osnovana i Ženska inicijativa.
Našim damama želimo uspešan rad u kome će imati podršku Saveza koji će ovu godinu pokloniti njima.
